७.१७.३

स दृष्ट्वा रूपसंपन्नां कन्यां तां सुमहाव्रताम् ।
काममोहपरीतात्मा पप्रच्छ प्रहसन्निव ॥

M N Dutt

Seeing the girl observing high vows, endowed with beauty, he, with his soul overwhelmed with lust asked her, laughing.

पदच्छेदः

तद् (१.१)
दृष्ट्वादृष्ट्वा (√दृश् + क्त्वा)
रूपसम्पन्नांरूप–सम्पन्न (√सम्-पद् + क्त, २.१)
कन्यांकन्या (२.१)
तांतद् (२.१)
सुमहाव्रताम्सु (अव्ययः)–महत्–व्रत (२.१)
काममोहपरीतात्माकाम–मोह–परीत (√परि-इ + क्त)–आत्मन् (१.१)
पप्रच्छपप्रच्छ (√प्रच्छ् लिट् प्र.पु. एक.)
प्रहसन्न्प्रहसत् (√प्र-हस् + शतृ, १.१)
इवइव (अव्ययः)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

दृ ष्ट्वा रू सं न्नां
न्यां तांसु हाव्र ताम्
का मो री ता त्मा
प्र च्छप्रन्नि