७.२.२१

स तु विज्ञाय तं शापं महर्षेर्भावितात्मनः ।
गृहीत्वा तनयां गत्वा पुलस्त्यमिदमब्रवीत् ॥

M N Dutt

And coming to know that curse of the Maharși of a purified spirit, he, taking his daughter, went to Pulastya and said.

पदच्छेदः

सतद् (१.१)
तुतु (अव्ययः)
विज्ञायविज्ञाय (√वि-ज्ञा + ल्यप्)
तंतद् (२.१)
शापंशाप (२.१)
महर्षेर्महत्–ऋषि (६.१)
भावितात्मनःभावितात्मन् (६.१)
गृहीत्वागृहीत्वा (√ग्रह् + क्त्वा)
तनयांतनया (२.१)
गत्वागत्वा (√गम् + क्त्वा)
पुलस्त्यम्पुलस्त्य (२.१)
इदम्इदम् (२.१)
अब्रवीत्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
सतु वि ज्ञाय तं शा पं
म ह र्षे र्भावि तात्म नः
गृ ही त्वातन यां ग त्वा
पु लस्त्यमिद मब्र वीत्