७.२०.२३

यस्य नित्यं त्रयो लोका विद्रवन्ति भयार्दिताः ।
तं कथं राक्षसेन्द्रोऽसौ स्वयमेवाभिगच्छति ॥

M N Dutt

How can this lord of Raksasas, of himself, go to him who, resembling another fire, bear to the gifts and acts (of persons), that high-souled one of whom attaining consciousness, people put forth their activity; and; afflicted with the fear of whom these three worlds fall away?

पदच्छेदः

यस्ययद् (६.१)
नित्यंनित्यम् (अव्ययः)
त्रयोत्रि (१.३)
लोकालोक (१.३)
विद्रवन्तिविद्रवन्ति (√वि-द्रु लट् प्र.पु. बहु.)
भयार्दिताःभय–अर्दित (√अर्दय् + क्त, १.३)
तंतद् (२.१)
कथंकथम् (अव्ययः)
राक्षसेन्द्रोराक्षस–इन्द्र (१.१)
ऽसौअदस् (१.१)
स्वयम्स्वयम् (अव्ययः)
एवाभिगच्छतिएव (अव्ययः)–अभिगच्छति (√अभि-गम् लट् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

स्य नि त्यंत्र यो लो का
विद्रन्ति यार्दि ताः
तं थं राक्ष से न्द्रो ऽसौ
स्व मे वाभिच्छति