७.२९.२८

स तं यदा परिश्रान्तमिन्द्रं मेनेऽथ रावणिः ।
तदैनं मायया बद्ध्वा स्वसैन्यमभितोऽनयत् ॥

M N Dutt

When Råvaņa's son came to know that Indra was exhausted he, having bound him up by virtue of illusion, proceeded towards his army.

पदच्छेदः

तद् (१.१)
तंतद् (२.१)
यदायदा (अव्ययः)
परिश्रान्तम्परिश्रान्त (√परि-श्रम् + क्त, २.१)
इन्द्रंइन्द्र (२.१)
मेनेमेने (√मन् लिट् प्र.पु. एक.)
ऽथअथ (अव्ययः)
रावणिःरावणि (१.१)
तदैनंतदा (अव्ययः)–एनद् (२.१)
माययामाया (३.१)
बद्ध्वाबद्ध्वा (√बन्ध् + क्त्वा)
स्वसैन्यम्स्व–सैन्य (२.१)
अभितोअभितस् (अव्ययः)
ऽनयत्अनयत् (√नी लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

तं दा रि श्रान्त
मि न्द्रं मे नेऽथ रा णिः
दै नं मा या द्ध्वा
स्व सैन्यभि तोऽन यत्