७.३१.२६

नर्मदा जलशीतश्च सुगन्धिः श्रमनाशनः ।
मद्भयादनिलो ह्येष वात्यसौ सुसमाहितः ॥

M N Dutt

But seeing me here seated, his rays have become cool like those of the moon. At my fear, even the wind is blowing carefully, being cold and fragrant by the touch of the waters of the Narmadā and removing our toil.

पदच्छेदः

नर्मदाजलशीतश्चनर्मदा–जल–शीत (१.१)–च (अव्ययः)
सुगन्धिःसुगन्धि (१.१)
श्रमनाशनःश्रम–नाशन (१.१)
मद्भयाद्मद्–भय (५.१)
अनिलोअनिल (१.१)
ह्येषहि (अव्ययः)–एतद् (१.१)
वात्यसौवाति (√वा लट् प्र.पु. एक.)–अदस् (१.१)
सुसमाहितःसु (अव्ययः)–समाहित (१.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
नर्म दाजल शी तश्च
सु ग न्धिःश्रम नाश नः
मद्भ यादनि लो ह्येष
वात्य सौसुस माहि तः