७.३१.४०

ततः सतामार्तिहरं हरं परं; वरप्रदं चन्द्रमयूखभूषणम् ।
समर्चयित्वा स निशाचरो जगौ; प्रसार्य हस्तान्प्रणनर्त चायतान् ॥

M N Dutt

Having finished the worship of Siva, the foremost of deities, having ww moon on his crown, the conferrer of boons and the remover of miseries, the night-ranger danced with uplifted hands and sang before it.

पदच्छेदः

ततःततस् (अव्ययः)
सताम्सत् (६.३)
आर्तिहरंआर्ति–हर (२.१)
हरंहर (२.१)
परंपर (२.१)
वरप्रदंवर–प्रद (२.१)
चन्द्रमयूखभूषणम्चन्द्र–मयूख–भूषण (२.१)
समर्चयित्वासमर्चयित्वा (√सम्-अर्चय् + ल्यप्)
तद् (१.१)
निशाचरोनिशाचर (१.१)
जगौजगौ (√गा लिट् प्र.पु. एक.)
प्रसार्यप्रसार्य (√प्र-सारय् + ल्यप्)
हस्तान्हस्त (२.३)
प्रणनर्तप्रणनर्त (√प्र-नृत् लिट् प्र.पु. एक.)
चायतान् (अव्ययः)–आयत (√आ-यम् + क्त, २.३)

छन्दः

वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१०१११२
तः ता मार्ति रं रं रं
प्र दंन्द्र यू भू णम्
र्च यि त्वानि शा रो गौ
प्र सार्य स्तान्प्रर्त चा तान्