७.३२.१७

तमद्भुततमं दृष्ट्वा राक्षसौ शुकसारणौ ।
संनिवृत्तावुपागम्य रावणं तमथोचतुः ॥

M N Dutt

Beholding that dreadful spectacle, the Rākṣasas-Śuka and Sāraṇa came back and approaching Rāvaņa communicated (all) to him.

पदच्छेदः

तम्तद् (२.१)
अद्भुततमंअद्भुततम (२.१)
दृष्ट्वादृष्ट्वा (√दृश् + क्त्वा)
राक्षसौराक्षस (१.२)
शुकसारणौशुक–सारण (१.२)
संनिवृत्तावुपागम्यसंनिवृत्त (√संनि-वृत् + क्त, १.२)–उपागम्य (√उपा-गम् + ल्यप्)
रावणंरावण (२.१)
तम्तद् (२.१)
अथोचतुःअथ (अव्ययः)–ऊचतुः (√वच् लिट् प्र.पु. द्वि.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
त मद्भुतत मं दृ ष्ट्वा
राक्ष सौशुक सार णौ
संनि वृ त्तावु पा गम्य
राव णंतम थोच तुः