७.३५.४२

इन्द्रमाशंसमानस्तु त्रातारं सिंहिकासुतः ।
इन्द्र इन्द्रेति संत्रासान्मुहुर्मुहुरभाषत ॥

M N Dutt

And considering Indra as the saviour the son of Simhikā, stricken with fear, again and again cried aloud "Indra! Indra!!"

पदच्छेदः

इन्द्रम्इन्द्र (२.१)
आशंसमानस्तुआशंसमान (√आ-शंस् + शानच्, १.१)–तु (अव्ययः)
त्रातारंत्रातृ (२.१)
सिंहिकासुतःसिंहिकासुत (१.१)
इन्द्रइन्द्र (८.१)
इन्द्रेतिइन्द्र (८.१)–इति (अव्ययः)
संत्रासान्मुहुर्संत्रास (५.१)–मुहुर् (अव्ययः)
मुहुर्मुहुर् (अव्ययः)
अभाषतअभाषत (√भाष् लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

न्द्र मा शं मास्तु
त्रा ता रं सिंहि कासु तः
न्द्र न्द्रेति सं त्रा सा
न्मु हुर्मुहु भा