७.३६.१८

मत्तो मदायुधानां च न वध्योऽयं भविष्यति ।
इत्येवं शंकरेणापि दत्तोऽस्य परमो वरः ॥

M N Dutt

Sankara also bestowed upon him a great boon that this cannot be killed even by my weapons.

पदच्छेदः

मत्तोमद् (५.१)
मदायुधानांमद्–आयुध (६.३)
(अव्ययः)
(अव्ययः)
वध्योवध्य (√वध् + कृत्, १.१)
ऽयंइदम् (१.१)
भविष्यतिभविष्यति (√भू लृट् प्र.पु. एक.)
इत्येवंइति (अव्ययः)–एवम् (अव्ययः)
शंकरेणापिशंकर (३.१)–अपि (अव्ययः)
दत्तोदत्त (√दा + क्त, १.१)
ऽस्यइदम् (६.१)
परमोपरम (१.१)
वरःवर (१.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

त्तो दायु धा नां
ध्यो ऽयं विष्यति
त्ये वं शं रे णापि
त्तोऽस्य मो रः