७.३६.२०

विश्वकर्मा तु दृष्ट्वैनं बालसूर्योपमं शिशुम् ।
शिल्पिनां प्रवरः प्राह वरमस्य महामतिः ॥

पदच्छेदः

विश्वकर्माविश्वकर्मन् (१.१)
तुतु (अव्ययः)
दृष्ट्वैनंदृष्ट्वा (√दृश् + क्त्वा)–एनद् (२.१)
बालसूर्योपमंबाल–सूर्य–उपम (२.१)
शिशुम्शिशु (२.१)
शिल्पिनांशिल्पिन् (६.३)
प्रवरःप्रवर (१.१)
प्राहप्राह (√प्र-अह् लिट् प्र.पु. एक.)
वरम्वर (२.१)
अस्यइदम् (६.१)
महामतिःमहामति (१.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
विश्व क र्मातु दृ ष्ट्वै नं
बाल सू र्योप मंशि शुम्
शिल्पि नांप्रव रः प्राह
वर मस्यम हाम तिः