७.४३.११

कुमारानागताञ्श्रुत्वा चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियः ।
अवाक्शिरा दीनमना द्वाःस्थं वचनमब्रवीत् ॥

M N Dutt

So long Rāma was engaged poorly in anxious meditation with his crown bent downwards. Informed of the princes' arrival he commanded the warder, “Do you soon bring the princes here. My life depends upon them. They are my dearest life.

पदच्छेदः

कुमारान्कुमार (२.३)
आगताञ्श्रुत्वाआगत (√आ-गम् + क्त, २.३)–श्रुत्वा (√श्रु + क्त्वा)
चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियःचिन्ता–व्याकुलित–इन्द्रिय (१.१)
अवाक्शिराअवाक् (अव्ययः)–शिरस् (१.१)
दीनमनादीन–मनस् (१.१)
द्वाःस्थंद्वाःस्थ (२.१)
वचनम्वचन (२.१)
अब्रवीत्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

कु मा रा ना ता ञ्श्रु त्वा
चि न्ता व्याकुलि तेन्द्रि यः
वाक्शि रा दी ना
द्वाः स्थंब्र वीत्