७.४५.८

एवमुक्ता तु वैदेही लक्ष्मणेन महात्मना ।
प्रहर्षमतुलं लेभे गमनं चाभ्यरोचयत् ॥

M N Dutt

Hearing the words of the high-souled Lakşmaņa, Janaki attained to excessive delight and became anxious to go.

पदच्छेदः

एवम्एवम् (अव्ययः)
उक्ताउक्त (√वच् + क्त, १.१)
तुतु (अव्ययः)
वैदेहीवैदेही (१.१)
लक्ष्मणेनलक्ष्मण (३.१)
महात्मनामहात्मन् (३.१)
प्रहर्षम्प्रहर्ष (२.१)
अतुलंअतुल (२.१)
लेभेलेभे (√लभ् लिट् प्र.पु. एक.)
गमनंगमन (२.१)
चाभ्यरोचयत् (अव्ययः)–अभ्यरोचयत् (√अभि-रोचय् लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

मु क्तातु वै दे ही
क्ष्म णे हात्म ना
प्रर्षतु लं ले भे
नं चाभ्य रो यत्