७.४६.२

सुमन्त्रं चैव सरथं स्थीयतामिति लक्ष्मणः ।
उवाच शोकसंतप्तः प्रयाहीति च नाविकम् ॥

M N Dutt

Thereupon he ordered Sumantra to wait there with the chariot, and being beside himself with sorrow ordered the sailors to move on.

पदच्छेदः

सुमन्त्रंसुमन्त्र (२.१)
चैवच (अव्ययः)–एव (अव्ययः)
सरथंस (अव्ययः)–रथ (२.१)
स्थीयताम्स्थीयताम् (√स्था प्र.पु. एक.)
इतिइति (अव्ययः)
लक्ष्मणःलक्ष्मण (१.१)
उवाचउवाच (√वच् लिट् प्र.पु. एक.)
शोकसंतप्तःशोक–संतप्त (√सम्-तप् + क्त, १.१)
प्रयाहीतिप्रयाहि (√प्र-या लोट् म.पु. )–इति (अव्ययः)
चच (अव्ययः)
नाविकम्नाविक (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
सु म न्त्रं चैवसर थं
स्थीय तामिति लक्ष्म णः
उ वाच शोक सं त प्तः
प्र या हीतिच नावि कम्