७.५.१७

अथ ते विश्वकर्माणं शिल्पिनां वरमव्ययम् ।
ऊचुः समेत्य संहृष्टा राक्षसा रघुसत्तम ॥

M N Dutt

And like to men abiding in hell, the celestials, chāraṇas and hosts of sages, being harassed (by Raksasas), did not find any deliverer. And then, O foremost of the Raghus, the Raksasas, assembled together, joyfully said to the undeteriorating Viśvakarmá—prince of artist.

पदच्छेदः

अथअथ (अव्ययः)
तेतद् (१.३)
विश्वकर्माणंविश्वकर्मन् (२.१)
शिल्पिनांशिल्पिन् (६.३)
वरम्वर (२.१)
अव्ययम्अव्यय (२.१)
ऊचुःऊचुः (√वच् लिट् प्र.पु. बहु.)
समेत्यसमेत्य (√समा-इ + ल्यप्)
संहृष्टासंहृष्ट (√सम्-हृष् + क्त, १.३)
राक्षसाराक्षस (१.३)
रघुसत्तमरघु–सत्तम (८.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

ते विश्व र्मा णं
शिल्पि नांव्य यम्
चुः मेत्य सं हृ ष्टा
राक्ष साघुत्त