७.५०.१६

तूष्णींभूते मुनौ तस्मिन्राजा दशरथस्तदा ।
अभिवाद्य महात्मानौ पुनरायात्पुरोत्तमम् ॥

M N Dutt

He being silent-the great king Dasaratha, having bowed to the two high-souled ascetics, again returned to his city Ayodhyā.

पदच्छेदः

तूष्णींभूतेतूष्णीम् (अव्ययः)–भूत (√भू + क्त, ७.१)
मुनौमुनि (७.१)
तस्मिन्तद् (७.१)
राजाराजन् (१.१)
दशरथस्तदादशरथ (१.१)–तदा (अव्ययः)
अभिवाद्यअभिवाद्य (√अभि-वादय् + ल्यप्)
महात्मानौमहात्मन् (२.२)
पुनर्पुनर् (अव्ययः)
आयात्आयात् (√आ-या लङ् प्र.पु. एक.)
पुरोत्तमम्पुर–उत्तम (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

तू ष्णीं भू तेमु नौस्मि
न्रा जास्त दा
भि वाद्य हा त्मा नौ
पु रा यात्पु रोत्त मम्