७.५३.१८

तं पुत्रं दुर्विनीतं तु दृष्ट्वा दुःखसमन्वितः ।
मधुः स शोकमापेदे न चैनं किंचिदब्रवीत् ॥

M N Dutt

Seeing his son, committed to an impious course Madhu was overcome with grief, but he did not say anything to him.

पदच्छेदः

तंतद् (२.१)
पुत्रंपुत्र (२.१)
दुर्विनीतंदुर्विनीत (२.१)
तुतु (अव्ययः)
दृष्ट्वादृष्ट्वा (√दृश् + क्त्वा)
दुःखसमन्वितःदुःख–समन्वित (१.१)
मधुःमधु (१.१)
सतद् (१.१)
शोकम्शोक (२.१)
आपेदेआपेदे (√आ-पद् लिट् प्र.पु. एक.)
नन (अव्ययः)
चैनंच (अव्ययः)–एनद् (२.१)
किंचिद्कश्चित् (२.१)
अब्रवीत्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
तं पु त्रं दुर्वि नी तंतु
दृ ष्ट्वा दुःखस मन्वि तः
म धुःस शोक मा पे दे
न चै नं किंचि दब्र वीत्