७.६१.१७

ततो दिव्यममोघं तं जग्राह शरमुत्तमम् ।
ज्वलन्तं तेजसा घोरं पूरयन्तं दिशो दश ॥

M N Dutt

There upon, he having taken up an excellent arrow of unfailing aim the ten quarters were filled with its native brilliance.

पदच्छेदः

ततोततस् (अव्ययः)
दिव्यम्दिव्य (२.१)
अमोघंअमोघ (२.१)
तंतद् (२.१)
जग्राहजग्राह (√ग्रह् लिट् प्र.पु. एक.)
शरम्शर (२.१)
उत्तमम्उत्तम (२.१)
ज्वलन्तंज्वलत् (√ज्वल् + शतृ, २.१)
तेजसातेजस् (३.१)
घोरंघोर (२.१)
पूरयन्तंपूरयत् (√पूरय् + शतृ, २.१)
दिशोदिश् (२.३)
दशदशन् (२.३)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

तो दिव्य मो घं तं
ग्रा मुत्त मम्
ज्व न्तं ते सा घो रं
पू न्तंदि शो