७.६३.५

सोऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा रामं सत्यपराक्रमम् ॥

M N Dutt

He espied there Rāma in the midst of the councillors like Indra among the immortals burning in his own effulgence. And having bowed with folded hands to Răma, having truth for his prowess, Śatrughna, said.

पदच्छेदः

सोतद् (१.१)–तद् (१.१)–तद् (१.१)
ऽभिवाद्यअभिवाद्य (√अभि-वादय् + ल्यप्)–अभिवाद्य (√अभि-वादय् + ल्यप्)–अभिवाद्य (√अभि-वादय् + ल्यप्)
महात्मानंमहात्मन् (२.१)–महात्मन् (२.१)–महात्मन् (२.१)
ज्वलन्तम्ज्वलत् (√ज्वल् + शतृ, २.१)–ज्वलत् (√ज्वल् + शतृ, २.१)–ज्वलत् (√ज्वल् + शतृ, २.१)
इवइव (अव्ययः)–इव (अव्ययः)–इव (अव्ययः)
तेजसातेजस् (३.१)–तेजस् (३.१)–तेजस् (३.१)
उवाचउवाच (√वच् लिट् प्र.पु. एक.)
प्राञ्जलिर्प्राञ्जलि (१.१)
भूत्वाभूत्वा (√भू + क्त्वा)
रामंराम (२.१)
सत्यपराक्रमम्सत्य–पराक्रम (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

सोऽभि वाद्य हा त्मा नं
ज्वन्तमि ते सा
वा प्राञ्ज लि र्भू त्वा
रा मंत्य राक्र मम्