७.६८.८

अथापश्यं शवं तत्र सुपुष्टमजरं क्वचित् ।
तिष्ठन्तं परया लक्ष्म्या तस्मिंस्तोयाशये नृप ॥

M N Dutt

O best among the men, it was summer and I spent that night in that hermitage. Next morning leaving my bed I arrived at the banks of the pond and saw a plump dead body in the waters. None of its limbs was pale and its beauty was not spoiled.

पदच्छेदः

अथापश्यंअथ (अव्ययः)–अपश्यम् (√पश् लङ् उ.पु. )
शवंशव (२.१)
तत्रतत्र (अव्ययः)
सुपुष्टम्सु (अव्ययः)–पुष्ट (२.१)
अजरंअजर (२.१)
क्वचित्क्वचिद् (अव्ययः)
तिष्ठन्तंतिष्ठत् (√स्था + शतृ, २.१)
परयापर (३.१)
लक्ष्म्यालक्ष्मी (३.१)
तस्मिंस्तोयाशयेतद् (७.१)–तोय–आशय (७.१)
नृपनृप (८.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
अ था प श्यंश वं तत्र
सु पुष्टमज रंक्व चित्
ति ष्ठ न्तंपर या ल क्ष्म्या
त स्मिं स्तो याश येनृप