७.७.४३

नारायणोऽपीषुवराशनीभि;र्विदारयामास धनुःप्रमुक्तैः ।
नक्तंचरान्मुक्तविधूतकेशा;न्यथाशनीभिः सतडिन्महेन्द्रः ॥

M N Dutt

And as the thunder-bolt with lightening (riveth) a mighty mass of clouds, Narayana by means of the thunder-bolts of his arrows discharged from his bow, rived the night-rangers with their hair dishevelled and streaming (in the wind).

पदच्छेदः

नारायणोनारायण (१.१)
ऽपीषुवराशनीभिर्अपि (अव्ययः)–इषु–वर–अशनि (३.३)
विदारयामासविदारयामास (√वि-दारय् प्र.पु. एक.)
धनुःप्रमुक्तैःधनुस्–प्रमुक्त (√प्र-मुच् + क्त, ३.३)
नक्तंचरान्मुक्तविधूतकेशान्नक्तंचर (२.३)–मुक्त (√मुच् + क्त)–विधूत (√वि-धू + क्त)–केश (२.३)
यथाशनीभिःयथा (अव्ययः)–अशनि (३.३)
सतडिन्महेन्द्रः (अव्ययः)–तडित् (१.१)–महत्–इन्द्र (१.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१०११
ना रा णो ऽपीषु रा नीभि
र्वि दा या मा नुःप्र मु क्तैः
क्तं रा न्मुक्तवि धू के शा
न्य था नी भिः डिन्म हे न्द्रः