७.७१.१३

प्रसादं कुरु सुश्रोणि न कालं क्षेप्तुमर्हसि ।
त्वत्कृते हि मम प्राणा विदीर्यन्ते शुभानने ॥

M N Dutt

Be you propitiated with me, O you having a graceful person; do not tarry even for a moment. My heart bursts out for you, O you having a moon-like countenance. For acquiring you I can even take upon myself my own destruction or dreadful iniquity. Do you seek me, O fair ladyI am beside myself for you.

पदच्छेदः

प्रसादंप्रसाद (२.१)
कुरुकुरु (√कृ लोट् म.पु. )
सुश्रोणिसुश्रोणी (८.१)
(अव्ययः)
कालंकाल (२.१)
क्षेप्तुम्क्षेप्तुम् (√क्षिप् + तुमुन्)
अर्हसिअर्हसि (√अर्ह् लट् म.पु. )
त्वत्कृतेत्वद्–कृते (अव्ययः)
हिहि (अव्ययः)
मममद् (६.१)
प्राणाप्राण (१.३)
विदीर्यन्तेविदीर्यन्ते (√वि-दृ प्र.पु. बहु.)
शुभाननेशुभ–आनन (८.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

प्र सा दंकुरु सु श्रोणि
का लं क्षेप्तुर्हसि
त्वत्कृ तेहि प्रा णा
वि दी र्य न्तेशु भा ने