७.७१.१४

त्वां प्राप्य हि वधो वापि पापं वापि सुदारुणम् ।
भक्तं भजस्व मां भीरु भजमानं सुविह्वलम् ॥

M N Dutt

Be you propitiated with me, O you having a graceful person; do not tarry even for a moment. My heart bursts out for you, O you having a moon-like countenance. For acquiring you I can even take upon myself my own destruction or dreadful iniquity. Do you seek me, O fair ladyI am beside myself for you.

पदच्छेदः

त्वांत्वद् (२.१)
प्राप्यप्राप्य (√प्र-आप् + ल्यप्)
हिहि (अव्ययः)
वधोवध (१.१)
वापिवा (अव्ययः)–अपि (अव्ययः)
पापंपाप (१.१)
वापिवा (अव्ययः)–अपि (अव्ययः)
सुदारुणम्सु (अव्ययः)–दारुण (१.१)
भक्तंभक्त (२.१)
भजस्वभजस्व (√भज् लोट् म.पु. )
मांमद् (२.१)
भीरुभीरु (८.१)
भजमानंभजमान (√भज् + शानच्, २.१)
सुविह्वलम्सु (अव्ययः)–विह्वल (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

त्वां प्राप्यहि धो वापि
पा पं वापिसु दारु णम्
क्तंस्व मां भीरु
मा नंसु विह्व लम्