७.७१.१५

एवमुक्त्वा तु तां कन्यां दोर्भ्यां गृह्य बलाद्बली ।
विस्फुरन्तीं यथाकामं मैथुनायोपचक्रमे ॥

M N Dutt

Having said this the king forcibly ravished her. Having perpetrated such a mighty iniquity he speedily returned to his own city Madhumanta.

पदच्छेदः

एवम्एवम् (अव्ययः)
उक्त्वाउक्त्वा (√वच् + क्त्वा)
तुतु (अव्ययः)
तांतद् (२.१)
कन्यांकन्या (२.१)
दोर्भ्यांदोस् (५.३)
गृह्यगृह्य (√ग्रह् + क्त्वा)
बलाद्बल (५.१)
बलीबलिन् (१.१)
विस्फुरन्तींविस्फुरत् (√वि-स्फुर् + शतृ, २.१)
यथाकामंयथाकाम (२.१)
मैथुनायोपचक्रमेमैथुन (४.१)–उपचक्रमे (√उप-क्रम् लिट् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

मु क्त्वातु तां न्यां
दो र्भ्यां गृह्य लाद्ब ली
विस्फु न्तीं था का मं
मैथु ना योक्र मे