७.७३.१०

मुहूर्तमपि राम त्वां ये नु पश्यन्ति केचन ।
पाविताः स्वर्गभूतास्ते पूज्यन्ते दिवि दैवतैः ॥

M N Dutt

O Rāma, one, who beholds you, even for a moment, becomes pure and worthy of repairing to heaven. Even the leading deities worship him.

पदच्छेदः

मुहूर्तम्मुहूर्त (२.१)
अपिअपि (अव्ययः)
रामराम (८.१)
त्वांत्वद् (२.१)
येयद् (१.३)
नुनु (अव्ययः)
पश्यन्तिपश्यन्ति (√दृश् लट् प्र.पु. बहु.)
केचनकश्चन (१.३)
पाविताःपावित (√पावय् + क्त, १.३)
स्वर्गभूतास्तेस्वर्ग–भूत (√भू + क्त, १.३)–तद् (१.३)
पूज्यन्तेपूज्यन्ते (√पूजय् प्र.पु. बहु.)
दिविदिव् (७.१)
दैवतैःदैवत (३.३)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

मु हूर्तपि रा त्वां
येनु श्यन्ति के
पावि ताः स्वर्ग भू ता स्ते
पू ज्य न्तेदिवि दै तैः