७.७६.११

तेऽपश्यंस्तेजसा भूतं तपन्तमसुरोत्तमम् ।
पिबन्तमिव लोकांस्त्रीन्निर्दहन्तमिवाम्बरम् ॥

M N Dutt

Arriving there they observed that the leading Asura was spreading rays all over, the outcome of his own effulgence, as if devouring the three worlds and burning down the quarters.

पदच्छेदः

तेतद् (१.३)
ऽपश्यंस्तेजसाअपश्यन् (√पश् लङ् प्र.पु. बहु.)–तेजस् (३.१)
भूतंभूत (√भू + क्त, २.१)
तपन्तम्तपत् (√तप् + शतृ, २.१)
असुरोत्तमम्असुर–उत्तम (२.१)
पिबन्तम्पिबत् (√पा + शतृ, २.१)
इवइव (अव्ययः)
लोकांस्त्रीन्निर्दहन्तम्लोक (२.३)–त्रि (२.३)–निर्दहत् (√निः-दह् + शतृ, २.१)
इवाम्बरम्इव (अव्ययः)–अम्बर (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

ते ऽप श्यं स्ते सा भू तं
न्तसु रोत्त मम्
पिन्तमि लो कां स्त्री
न्निर्दन्तमि वाम्ब रम्