७.७६.२२

एवं संदिश्य देवानां तां वाणीममृतोपमा ।
जगाम विष्णुर्देवेशः स्तूयमानस्त्रिविष्टपम् ॥

M N Dutt

Having addressed these nectar-like words to the deities and being glorified by them, Visnu, the god of gods, returned to his abode.

पदच्छेदः

एवंएवम् (अव्ययः)
संदिश्यसंदिश्य (√सम्-दिश् + ल्यप्)
देवानांदेव (६.३)
तांतद् (२.१)
वाणीम्वाणी (२.१)
अमृतोपमाम्अमृत–उपम (२.१)
जगामजगाम (√गम् लिट् प्र.पु. एक.)
विष्णुर्विष्णु (१.१)
देवेशःदेवेश (१.१)
स्तूयमानस्त्रिविष्टपम्स्तूयमान (√स्तु + शानच्, १.१)–त्रिविष्टप (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

वं सं दिश्य दे वा नां
तां वा णीमृ तो मा
गा वि ष्णु र्दे वे शः
स्तू मास्त्रि विष्ट पम्