७.७७.३

सोऽन्तमाश्रित्य लोकानां नष्टसंज्ञो विचेतनः ।
कालं तत्रावसत्कंचिद्वेष्टमानो यथोरगः ॥

M N Dutt

Being at his wit's end he repaired to the other side of the Lokāloka mountain and remained there for some time like a coiled serpent.

पदच्छेदः

सोतद् (१.१)
ऽन्तम्अन्त (२.१)
आश्रित्यआश्रित्य (√आ-श्रि + ल्यप्)
लोकानांलोक (६.३)
नष्टसंज्ञोनष्ट (√नश् + क्त)–संज्ञा (१.१)
विचेतनःविचेतन (१.१)
कालंकाल (२.१)
तत्रावसत्तत्र (अव्ययः)–अवसत् (√वस् लङ् प्र.पु. एक.)
कंचिद्कश्चित् (२.१)
वेष्टमानोवेष्टमान (√वेष्ट् + शानच्, १.१)
यथोरगःयथा (अव्ययः)–उरग (१.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

सोऽन्त मा श्रित्य लो का नां
ष्ट सं ज्ञोवि चे नः
का लं त्रा त्कंचि
द्वेष्ट मा नो थो गः