७.८१.१४

संवर्तस्य तु राजर्षिः शिष्यः परपुरंजयः ।
मरुत्त इति विख्यातस्तं यज्ञं समुपाहरत् ॥

पदच्छेदः

संवर्तस्यसंवर्त (६.१)
तुतु (अव्ययः)
राजर्षिःराजर्षि (१.१)
शिष्यःशिष्य (१.१)
परपुरंजयःपर–पुरंजय (१.१)
मरुत्तमरुत्त (१.१)
इतिइति (अव्ययः)
विख्यतस्तंविख्यत् (√वि-ख्या + शतृ, १.३)–तद् (२.१)
यज्ञंयज्ञ (२.१)
समुपाहरत्समुपाहरत् (√समुपा-हृ लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
सं व र्तस्यतु रा ज र्षिः
शि ष्यःपरपु रंज यः
म रुत्तइति वि ख्यात
स्तं य ज्ञंसमु पाह रत्