७.८१.५

च्यवनं भृगुपुत्रं च मुनिं चारिष्टनेमिनम् ।
प्रमोदनं मोदकरं ततो दुर्वाससं मुनिम् ॥

पदच्छेदः

च्यवनंच्यवन (२.१)
भृगुपुत्रंभृगु–पुत्र (२.१)
(अव्ययः)
मुनिंमुनि (२.१)
चारिष्टनेमिनम् (अव्ययः)–अरिष्टनेमिन् (२.१)
प्रमोदनंप्रमोदन (२.१)
मोदकरंमोद–कर (२.१)
ततोततस् (अव्ययः)
दुर्वाससंदुर्वासस् (२.१)
मुनिम्मुनि (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

च्य नंभृगु पु त्रं
मु निं चा रिष्ट नेमि नम्
प्र मो नं मो रं
तो दु र्वा संमु निम्