७.८४.१६

तामद्भुतां तौ हृदये कुमारौ; निवेश्य वाणीमृषिभाषितां शुभाम् ।
समुत्सुकौ तौ सुखमूषतुर्निशां; यथाश्विनौ भार्गवनीतिसंस्कृतौ ॥

M N Dutt

Like to the two Asvins following the moral precepts of Sukra, the two princes, placing those wonderful counsels of Vālmiki in their minds, spent the night with a heart stricken with curiosity.

पदच्छेदः

ताम्तद् (२.१)
अद्भुतांअद्भुत (२.१)
तौतद् (१.२)
हृदयेहृदय (७.१)
कुमारौकुमार (१.२)
निवेश्यनिवेश्य (√नि-वेशय् + ल्यप्)
वाणीम्वाणी (२.१)
ऋषिभाषितांऋषि–भाषित (√भाष् + क्त, २.१)
शुभाम्शुभ (२.१)
समुत्सुकौसमुत्सुक (१.२)
तौतद् (१.२)
सुखम्सुखम् (अव्ययः)
ऊषतुर्ऊषतुः (√वस् लिट् प्र.पु. द्वि.)
निशांनिशा (२.१)
यथाश्विनौयथा (अव्ययः)–अश्विन् (१.२)
भार्गवनीतिसंस्कृतौभार्गव–नीति–संस्कृत (√संस्-कृ + क्त, १.२)

छन्दः

वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१०१११२
ताद्भु तां तौहृ येकु मा रौ
नि वेश्य वा णीमृषि भाषि तांशु भाम्
मुत्सु कौ तौसु मू तुर्नि शां
थाश्वि नौ भार्ग नीति संस्कृ तौ