७.८६.८

ते प्रणम्य महात्मानं ज्वलन्तममितप्रभम् ।
ऊचुस्ते रामवाक्यानि मृदूनि मधुराणि च ॥

M N Dutt

Hearing the words of Rānia, messengers went to Vālmīki and saluting the high-souled (ascetic) burning in his effulgence and of incomparable lustre, communicated to him, in sweet words all what Rāma had said.

पदच्छेदः

तेतद् (१.३)
प्रणम्यप्रणम्य (√प्र-नम् + ल्यप्)
महात्मानंमहात्मन् (२.१)
ज्वलन्तम्ज्वलत् (√ज्वल् + शतृ, २.१)
अमितप्रभम्अमित–प्रभा (२.१)
ऊचुस्तेऊचुः (√वच् लिट् प्र.पु. बहु.)–तद् (१.३)
रामवाक्यानिराम–वाक्य (२.३)
मृदूनिमृदु (२.३)
मधुराणिमधुर (२.३)
चच (अव्ययः)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
तेप्र णम्यम हा त्मा नं
ज्व लन्तममि तप्र भम्
ऊ चु स्ते राम वा क्यानि
मृ दूनिमधु राणिच