७.८८.१४

तामासनगतां दृष्ट्वा प्रविशन्तीं रसातलम् ।
पुष्पवृष्टिरविच्छिन्ना दिव्या सीतामवाकिरत् ॥

M N Dutt

And while seated on the throne she was entering the earth, she was covered with the continued showers of celestial flowers.

पदच्छेदः

ताम्तद् (२.१)
आसनगतांआसन–गत (√गम् + क्त, २.१)
दृष्ट्वादृष्ट्वा (√दृश् + क्त्वा)
प्रविशन्तींप्रविशत् (√प्र-विश् + शतृ, २.१)
रसातलम्रसातल (२.१)
पुण्यवृष्टिर्पुण्य–वृष्टि (१.१)
अविच्छिन्नाअविच्छिन्न (१.१)
दिव्यादिव्य (१.१)
सीताम्सीता (२.१)
अवाकिरत्अवाकिरत् (√अव-कृ लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
ता मासनग तां दृ ष्ट्वा
प्रवि श न्तींर सात लम्
पुष्प वृष्टिर वि च्छि न्ना
दि व्या सी ताम वाकि रत्