२.७१.२०

ततो विषण्णौ श्रान्तौ च शत्रुघ्नभरतावुभौ ।
धरण्यां संव्यचेष्टेतां भग्नशृङ्गाविवर्षभौ ॥

अन्वयः

ततः thereafter, विषण्णौ dejected, श्रान्तौ च exhausted, उभौ both, शत्रुघ्नभरतौ Satrughna and Bharata, भग्नशृङ्गौ with the horns broken, ऋषभौ इव like bulls, धरण्याम् on the floor, संव्यवेष्टेताम् lay writhing.

M N Dutt

Then depressed and exhausted, both Šatrughna and Bharata rolled on the earth like two bulls with their horns fractured,

Summary

Thereafter, both Satrughna and Bharata, dejected and exhausted, lay writhing on the floor like two bulls with their horns broken.

पदच्छेदः

ततोततस् (अव्ययः)
विषण्णौविषण्ण (√वि-सद् + क्त, १.२)
श्रान्तौश्रान्त (√श्रम् + क्त, १.२)
(अव्ययः)
शत्रुघ्नभरताव्शत्रुघ्न–भरत (१.२)
उभौउभ् (१.२)
धरण्यांधरणी (७.१)
संव्यचेष्टेतांसंव्यचेष्टेताम् (√संवि-चेष्ट् लङ् प्र.पु. द्वि.)
भग्नशृङ्गाव्भग्न (√भञ्ज् + क्त)–शृङ्ग (१.२)
इवर्षभौइव (अव्ययः)–ऋषभ (१.२)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

तोवि ण्णौ श्रा न्तौ
त्रुघ्न तावु भौ
ण्यां संव्य चे ष्टे तां
ग्न शृ ङ्गाविर्ष भौ