७.३३.१८

स तं प्रमुक्त्वा त्रिदशारिमर्जुनः; प्रपूज्य दिव्याभरणस्रगम्बरैः ।
अहिंसाकं सख्यमुपेत्य साग्निकं; प्रणम्य स ब्रह्मसुतं गृहं ययौ ॥

M N Dutt

Having released that foe of the celestials, worshipped him with celestials ornaments and garlands and established friendship removing all enmities with Ravana before fire, and bowed to Pulastya, the son of Brahmā, he repaired to his own house.

पदच्छेदः

तद् (१.१)
तंतद् (२.१)
प्रमुक्त्वाप्रमुक्त्वा (√प्र-मुच् + ल्यप्)
त्रिदशारिम्त्रिदश–अरि (२.१)
अर्जुनःअर्जुन (१.१)
प्रपूज्यप्रपूज्य (√प्र-पूजय् + ल्यप्)
दिव्याभरणस्रगम्बरैःदिव्य–आभरण–स्रज्–अम्बर (३.३)
अहिंसकंअहिंसक (२.१)
सख्यम्सख्य (२.१)
उपेत्यउपेत्य (√उप-इ + ल्यप्)
साग्निकं (अव्ययः)–अग्निक (२.१)
प्रणम्यप्रणम्य (√प्र-नम् + ल्यप्)
तद् (१.१)
ब्रह्मसुतंब्रह्मन्–सुत (२.१)
गृहंगृह (२.१)
ययौययौ (√या लिट् प्र.पु. एक.)

छन्दः

वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१०१११२
तंप्र मु क्त्वात्रि शारिर्जु नः
प्र पूज्य दि व्यास्रम्ब रैः
हिं सा कंख्यमु पेत्य साग्नि कं
प्रम्य ब्रह्मसु तंगृ हं यौ