७.३९.२०

ततोऽस्य हारं चन्द्राभं मुच्य कण्ठात्स राघवः ।
वैदूर्यतरलं स्नेहादाबबन्धे हनूमति ॥

M N Dutt

Having said this, Rāma took off from his neck a chain 'set with sapphires brilliant as the rays of the moon and placed it round the neck of Hanuman.

पदच्छेदः

ततोततस् (अव्ययः)
ऽस्यइदम् (६.१)
हारंहार (२.१)
चन्द्राभंचन्द्र–आभ (२.१)
मुच्यमुच्य (√मुच् + क्त्वा)
कण्ठात्कण्ठ (५.१)
तद् (१.१)
राघवःराघव (१.१)
वैदूर्यतरलंवैडूर्य–तरल (२.१)
स्नेहाद्स्नेह (५.१)
आबबन्धेआबबन्धे (√आ-बन्ध् लिट् प्र.पु. एक.)
हनूमतिहनुमन्त् (७.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

तोऽस्य हा रं न्द्रा भं
मुच्य ण्ठात्स रा वः
वै दूर्य लं स्ने हा
दा न्धे नूति